mając dwanaście lat. Tego typu aparatami posługiwałem się przez prawie dwie dekady. W tym okresie sam wywoływałem filmy i robiłem odbitki.

Bardzo szybko zainteresowałem się fotografią tańca – spędzałem wiele godzin na przyglądaniu się próbom, fotografowaniu spektakli, omawianiu zdjęć z wykonawcami i choreografami. Współpracowałem z Teatrem Wielkim w Poznaniu, okazjonalnie również z Polskim Teatrem Tańca.

W fotografii fascynuje mnie portret jako absolutnie wyjątkowe spotkanie z drugim człowiekiem.

Od lat bliska mi jest również forma filmowa. Traktuję ją jako naturalne rozszerzenie zainteresowania fotografią – sposób na uważniejsze przyglądanie się relacjom między ciałem, przestrzenią, światłem i rytmem.

Zapraszam do oglądania, rozmowy i fotografowania.

Marcin Wolny